Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

Ψυχικος θανατος..

Ειναι στιγμες που ολοι θελουμε να βγαλουμε απο μεσα μας ολα αυτα που μας βαραινουν.. Ολα αυτα που μας κανουν να νιωθουυμε ασχημα, οσο καιρος και αν περασει.. Ειναι στιγμες που θελουμε απλα να ξεσπασουμε χωρις να σκεφτομαστε και χωρις να υπολογιζουμε τιποτα και κανεναν.. Και επισης ειναι στιγμες που νιωθουμε τελειως αηδιασμενοι και απαξιωμενοι για καποια ατομα, δηθεν φιλους που χαθηκαν απο την μια στιγμη στην αλλη.. Νιωθουμε αδειοι απο συναισθηματα, ενω βαθεια μεσα μας ξερουμε και παραδεχομαστε οτι υπο αλλες συνθηκες, δεν θα μπορουσαμε να ζησουμε χωρις αυτους. Ομως παρ ολα αυτα, οτι και να μας εχουν κανει, οσο και να μας εχουν πληγωσει ξερουμε οτι αν αλλαξουν οι συνθηκες θα ειμαστε και παλι κοντα.. Δυστυχως ομως δεν υπαρχουν -και δεν προκειται να υπαρξουν ποτε- ιδανικες συνθηκες για κατι.. Αρα το να αλλαξουν οι συνθηκες, οι σκεψεις, τα συναισθηματα ειναι αδυνατο.. Αυτο το αδειο συναισθημα που εχουμε για καποιον, εγω το λεω ψυχικο θανατο.. Και για μενα, καποιος εχει πεθανει ψυχικα, οταν η παρουσια του ειναι χειροτερη απο την απουσια του..

1 σχόλιο:

  1. επιτρεψε μου να σου πω την γνωμη μου ,διοτι εχω ασχοληθει ΠΟΛΥ με τον ψυχικο θανατο....δεν ξερω τι εχεις περασει για να ονομαζεις το αδιασμα ψυχικο θανατο(προφανως θα σου συνεβει κατι πολυ ασχημο ,και το κατανοω απολυτα) αλλα κατα την δικη μου αποψη ο ψυχικος θανατος ειναι οταν στερεψεις απο την ελπιδα σου....πολλοι ποιητες εχουν πεθανει ψυχικα (Ποε ,Γωγου κτλ) γ'αυτο και αν διαβασεις τα ποιηματα τους(ή γενικα να αναλυσεις την τεχνη τους) θα κατανοησεις οτι αυτοι οι ανθρωποι ειναι νερκοι εσωτερικα, γ'αυτο και η ποιηση τους ειναι πιο ατρομητη , εχουν φτασει στα ακρα της ζωης ,δρομος δυσκολο-διαβατος ,οι υπολοιποι προφανως που δεν ειναι καλλιτεχνες το βλεπουν σαν κατι αδιανοητο και προσπαθουν να το ξεπερασουν ,ενω οι καλλιτεχνες το χρειαζονται καμια φορα....πιστευω οτι ο ποιητης που εχει πεθανει ψυχικα ειναι και ο καλυτερος

    ΑπάντησηΔιαγραφή